
Susmuş caddelerin ışıkları, Sevgili şimdi kimbilir nerededir?
Can köpürmüş kafesinde, kararmış pencerelere selam durur…
İn aşk-ı kemâl estü kemâl estü kemâl Vîn akl-i hayâl estü hayâl estü hayâl
Neyzen ver yüreğini nefesine,
Kudüm vursun,
Söylensin Aşk dize dize…
...
Madem can girmiş ten kafesine,
Ey bülbül ne dediysen güle, yakarışın bendendir.
Aşk, canın da içindekine…
...
Şiirler olsa da dökülse yüreğim,
Şarkılar olsa da bulunsa nağmelerde..
...
Şimdi Leyla olup çıkarsın karşıma,
Çöle sürüklersin beni, etme
Aşk alır beni, sonra kaysı ararsın Mecnunda..
...
Kalbim, Aslı gibi suret arasa,
Suretten korkupta kerem gibi yansa…
Söylenmiş bütün sözler boş
Yazılmış bütün masallar yalan
Ey güzel gözlü peri
Ey sevgili
Senden önce hiç dünya dönmedi…
Yakılmış ateş bu gecede
Bütün dertler gitmiş bedenle
Bu Aşk’sa Aşk’tır, yoksa yokolsun her şey
Beni bırakın yalnız, sevgilinin gözlerinde
Ellerim ne kadar da uzakmış kalbime
Bir zaman, bir lahza dinse şu fırtına
Açılsa gökyüzü gibi, kalbim orta yere…
...
Şimdi kalemi bırakıyorum elimden,
Yazarsa kalbim yazsın,
Yazmazsa yoktur bu işte kaybeden…