Kimseler yokken düşünürüm seni,
sessizliğin içinde.. Biten gecenin sonunda,
hüzün mezesiyle..
Madem ki Aşk en güzel şarap…
Yanmış, yakılmış gönüllerde ararım seni,
gözyaşlarının serinliğinde
yaşanan aşklarda. Turuncu bir çizgi olunca ufuk..
Ayetler düşüpte aklıma,
anarım seni…
Işıkları açıp söylerim şarkını, tahir buselik makamında..
Şiirler sensin içimde hep
Ve aşkın o kadim beste..
Önce bir kuş uçar, yavaş yavaş okunur kitabı dünyanın.
Bir yıldız kayar, sürüklenir umutlar…
Kalbin kalemiyle yazılır, aklının gökyüzüne,
Aşk böyledir işte…
Sonra yağmur olur zaman doldurur heryeri, kapılır gidersin..
Çimenler biter, çiçekler açar, çocuklar büyür,
Sevda başkadır hasretle,
Zaman geçer, devinir kederinle…
Hayat bir andır, işte şu geçip giden alemde..
Zorlanırsın, kabul etmezsin,
Ağırdır nefsine.
Elinden hiç bir şey gelmez,
Çare bulamadı buna hiç kimselerde…
Düşünmek yara olur önce, sonra kalmak istersin dünyada,
Toprak olacaksa bu beden eğer, ruhum kalsın geriye…
Birden anlarsın herşeyi, hepsi yerli yerine oturur,
Çiçek dersin, böcek dersin böyle bilindi şimdiye
Ve böyle bilinsin istersin yinede..
Önce bir kuştur, dağıtır bulutlarını ruhunun,
Sonra güneş olur, içinde kelebekleri uçurur…
Bakarsın yüzüne, yüzü aydınlık,
Sorarsın ruhuna, ruhun güneşin bir renginden binbir ışık..
Cevabın olur Aşk..
