GELİNCİĞİN HÜZNÜ

Seslerin hüznü yetmez oldu ayrılığa,

Yoruldu yüreğim, hırpalandı..

Gel bir omuz ver acılarıma..

Ömrüm gelincik tarlasında bir rüzgar,

Bir an duyuyorum kokusunu, bir an değiyorum ona,

Acıyor içim bir an, bakıyorum kalmış oda arkamda..

Sen gelincik tarlasında, kırmızılığı açtığı yaralarımdan,

Ben onun peşinde koşmaktan perişan..

Kemanın tellerine geçiriyorum yüreğimi, kurtulurum diye yangınlarından

Not: Farid Farjad dinlerken yazılmıştır...

UNUTMA

Onu unut dedi..

Bildik konuşmalardan uzakta,

Ve dalıyorken ay bulutlara..

Elimi tuttu, beni unutma dedi..

Bir sen, bir de o kalsa bu hayatta

Bir rüzgar alıp götürse aklını,

Beni gözlerinde tut unutma..

Yollar boyu sıkıntılar çeksen,

Yıllar boyu gün görmesen,

Bir sabah pencereni aç, beni unutma

Sözlerin ne anlamı var ki hayatta ?

Bakışlar da yeter dersen aşkı anlatmaya,

Her aşkınla bir kerecik beni de an, unutma

Susuz çöller gibi gelirse bu büyük şehir,

Bütün zamanlar senden yana uzun uzunsa

Mecnun desen, Leyla desen sanki hep yanında

Selamlarımı söyle onlara, unutma

Bir çığlık olursa gözlerin, seslerin hep intizar

Neler çektiğim gelsin aklına

Bir Ahh ile bana bırak hepsini, unutma.. .

BEN ve O

Ben

Ben

Ve O

Ben ve O

O ve Ben

O

ve Ben

O

MERYEM’İ ANARKEN

Ah yemyeşil çayırlar da,

Ah zaman dolanırken ayaklarımıza,

Sen duru güzelliğini sürerken ömrümde,

Yakarışlarım duyulmaz oldu, bu kadar yakınlığında

Ah, özü özüm, gözü yüreğim, nefesi ateşim…

Ben sana hiç yüz çevirmedim, çeviremedim..

Ah başımın ağrısı, çaresizliğim..

Sen beni nerede bıraktın, ben nasıl böyle acıdım ?

Ah sesinde martılar uçan dilber,

Ah senin aşkını Musa’da bulduğum,

Yusuf’a sorduğum, İsa ile yola çıkıp,

Muhammed deyince yüreğimi durdurduğum…

Sözlere güvenmez oldum artık,

Şiirler daha tatsız, seni düşündüğümde,

Ah mihrabım, deme bana “Bu sana nereden geldi” diye

Ah kaderim, “Bu Allah katındandır” "Zira O dilediğine hesapsız verir”

GECE ve YAĞMURDAN ÖNCE

Sabret sabahı bekle,

Papatya renk sokaklara açılsın penceren

Bırak..

Yağmurlarda selam dursun odanda,

Yarın her başka günden güzel olacak,

Çiçeklerin saksıda rahat,

Balkonun güneşin altında neşeli,

Yüzün aynada, aynadan daha güzel,

Sabret ama sabahı bekle..

Bir karabasan gecedir yaşadığın,

Umut et sabah bekle,

Düşüncen başında dertli bu gece,

Göreceksin yarın, sevdan daha rahat kalbinde..

Yattığın yer senin değil sanki,

Bu ellerin, onu tutan ellermiydi ?

Bu gece rahat değil için içinde

Ama yarın var, umut et ve sabahı bekle..

İlk hecesinde gece yağarken her yere,

Sabret sabahı bekle, yağmurdan sonra nemin rahmeti kalacak sana..

YOL / AŞK / YAKAMOZ

Bu yol, ay ışığı, saçlarından süzülen yakamoz,

Sevda, güzelliğin içime damlayan bir kor,

Unutma,

Adımlarken zamanı ben gözyaşlarımla…

O..

Seni gördüğümde, yer küre,

Çatladı atıldı bir başka aleme..

Işıl ışıl parladın ve gönül sarhoş oldu..

Yaklaştın ve geceler kayboldu…

Dinledim yıkılırken bütün alem, sesleri,

Ruhum salındı, beden ayağa kalktı,

Adından zikirlerle yepyeni bir alem varoldu..

Gözümde başka bakışlar, içime cennetten kokular yayıldı..

Hala bir parçam ayıkken, söyleyemem gerçekleri,

Yine de bilmek lazım, kimin sebebi bu, kimin gerçekliği ?

Gözlerine bakamaz ki bir insanoğlu, benim gibi

Bu yüzden ruhumda hem cennet’in hem cehennemin izleri..

Violin De Becho

Eski bir fotoğraf gibi yüzün,

Bir yarısında neşe var bakarken bana,

Bir yeri siyah beyaz hüzün..

Kalbin ne kadar çok kırılmış,

Elini uzatırken korkunun sebebi bu mu?

Sana, sevdan beni yanlış tanıtmış…

Yüzümde çizgiler belirginleşti iyice,

Çoktandır yağmurda da yürümüyorum..

Bekleyişin çileden başka nedir ömrüme?

Eski bir fotoğraf gibi sevgimiz,

Baktıkça şimdi, yoruluyorum yalnızlığımdan..

Ayrıyken dinmez kimsesizliğimiz..

Not: Soledad Bravo - Violin De Becho dinlerken yazılmıştır..

Sevdam… Sana…

Bütün acıları içinde tutan bir tek adın,

Bütün yalanların gizlediği yalnızlığın..

Korkma umut et,

Ne kadar ki yaşadığın ve bıraksalar daha ne kadar yaşarsın ?

Bütün sevdalardan büyük vuslatın,

İç çekişlerimle güzelleşen senin şarkın,

Durma devam et,

Belki bir daha dinleyemem, vakti çünkü ayrılığın…

Tek tek ismini bilirim geçtiğin sokakların,

Tek tek harflerini çekiyorum , zikir gibi dilimde adın…

Yaklaş ve hayal et..

Peşimden gelmezsen, korkuyorum bir anlamı olmaz hayatlarımızın..

ATEŞİ ANLAT..

Seni bana anlat, susuşlarında ki gizi, yanan ormanların hüznü sesinde sanki, bana bir el ver, al gözyaşımı akla yüreğini… Seni bana anlat, benden cümleler olsun ki inanabileyim.

...

Başka yerde olsaydı seninle, başka çimenler yerlerde, başka kuşlar hayallerimizde… Başka bir ben olsaydı sende, başkası olsaydı bende ama sen olsaydın, ama ben kalabilseydim.. Başka hasretlere sarılmasaydık böyle, başka umutlar kirletmeseydi bizi hayallerde..

Başka yerde olsaydı seninle, başka insanlar içimizde, ama sen durabilseydin başka hasretler aklımızı çelince… Umut etmeyi ne zaman bıraktık, sorusu bile zehir kalbime … Ey Sevda, benden gitme, benden gitme…

BEHEY SEVDA

Sesini bırak gel yoruldum yaşamaktan.. Unutulmuş ve kurutulmuş defter arasında, yaşamak bir günün askısında, yoruldum..

Sonra yürüdüm peşine, hızlı hızlı akıyorken henüz hayat damarlarımda.. Tutundum sevgilinin yeleğine, aşk içimde, yakan korkutan bir ırmak… Behey sevda var git işine, ne derdin varsa git sevgiliye sor.. Beni bırak, yoruldum onun gözlerinde…

Gözlerini bırak, anlamlar yüklemekten yoruldum.. Unuttum hangi sevda vardı heybesinde, hangisini seçip giymişti üstüne.. Sözlerini bırak düşünmekten yoruldum, ellerini bırak hasretlerden yoruldum.. Behey sevda, bende işin ne ? İşte başka o başka gökyüzünün güneşi, açıyor durmadan, başka yeryüzünde hayat veriyor başka çiçeklere ..

Behey sevda… Var git işine, bende bir kalp kaldı, onu da veremem kimseye…