İnsanların içinde yürüyordu
Sanki melekliğinden habersiz
İlgisini çekiyordu her şey
Kalabalığın içinde bir o, bir ben kimsesiz
Yalansızdı bakışı
Gözleri değince gözlerime
Ben onun ağında bir balık, titredim
O ilgilenmedi düşkünlüğümle
Oturduğum yerden kalktım
Karışmalıydım kalabalığa
Aklım şaşkın, ruhum şaşkın
Bir ömürlük sevda sığdı, birkaç dakikaya
Susmuş caddelerin ışıkları, Sevgili şimdi kimbilir nerededir?
Can köpürmüş kafesinde, kararmış pencerelere selam durur…
Neyzen ver yüreğini nefesine,
Kudüm vursun,
Söylensin Aşk dize dize…
...
Madem can girmiş ten kafesine,
Ey bülbül ne dediysen güle, yakarışın bendendir.
Aşk, canın da içindekine…
...
Şiirler olsa da dökülse yüreğim,
Şarkılar olsa da bulunsa nağmelerde..
...
Şimdi Leyla olup çıkarsın karşıma,
Çöle sürüklersin beni, etme
Aşk alır beni, sonra kaysı ararsın Mecnunda..
...
Kalbim, Aslı gibi suret arasa,
Suretten korkupta kerem gibi yansa…
Söylenmiş bütün sözler boş
Yazılmış bütün masallar yalan
Ey güzel gözlü peri
Ey sevgili
Senden önce hiç dünya dönmedi…
Yakılmış ateş bu gecede
Bütün dertler gitmiş bedenle
Bu Aşk’sa Aşk’tır, yoksa yokolsun her şey
Beni bırakın yalnız, sevgilinin gözlerinde
Ellerim ne kadar da uzakmış kalbime
Bir zaman, bir lahza dinse şu fırtına
Açılsa gökyüzü gibi, kalbim orta yere…
...
Şimdi kalemi bırakıyorum elimden,
Yazarsa kalbim yazsın,
Yazmazsa yoktur bu işte kaybeden…
Gittiğimde
Pencerede bir sevgili bıraktım,
Ve seven bir baba
Hayat kimsenin bildiği gibi değildi…
Yalnız yaşıyordun ne kadar yaşıyorsan
Sevmek,
Kimi zaman dinlemektir..
Kelimelerin anlamları olmasa bile,
Bazen de önemlidir, kelimeleri nasıl dizdiğin…
Giderken,
Kendimi kurtarmıştım, girdabına kapıldığım
Korkulardan,
Bir kız bırakmıştım, pencerede
Kalbimde ki gülü gibi solan…
Sevmek,
Ona karşı bir şeyler yapmak olur bir zaman
Ve daima affedilmeyi beklemek,
Yitip giden yıllara bakmadan…
Bir gece bir kız bırakmıştım, birde babamı
Öyle güzeldi ki yıldızlar ve yorgundum ve kimsesiz,
Yıllar sonra döndüğümde anladım
Babammış hayatımdaki en büyük aziz…
