ONLAR...

Dikilmişler ayağa dağlar gibi
Yüreklerinde kutlu bir hicret
“Siz onları duruyor sanırsınız”
Onlar ki şu alemin ışıklarıdır ilelebet…

Olduğu gibi

Gitse,
Gittiği yerde özlenir…
Kalsa,
Tüm ömrünce sevilir…

…

Şuraya bak,
Denizin olduğu yere
Rüzgara söylediğimiz türküler
Sevdalarda sarhoş kalpler geçiyor.

…

Sen,
Bir dağ menekşesi,
Kalan bulut dünkü fırtınadan,
Yağan yağmursun,
Süzülen camlardan…

…

Aşk “Bela”dır ki
Görünce Sevgiliyi,
“Bela” dememizden belli…

Aşk öyle bir “Bela”dır ki
La bilmeden
Yürümemizden belli …

Düşünüyorum; Öyleyse yoksun Sevgili

Düşünüyorum öyleyse yoksun Sevgili… Bu dünya var, ben varım, ihtiyaçlarım var, ama sen yoksun. Büyük anlamlar yüklemiş olmalıyım dünyaya, rahat gelecekler düşlemiş olmalıyım yoksa neden düşüneyim ki? Akıllı olmakla övündüğüm oluyor ve bazen sevgilide düşlediğim oluyor..

Düşünüyorum Sevgili seni, saçının renginden, ellerinin ölçüsüne, giydiğin kazaktan, taktığın tokana.. Nerde tanışmak istediğimi biliyorum seninle sevgili, ne zaman evleneceğimi biliyorum. Yürüyeceğimiz yollardan geçiyorum kimi zaman, anlatacağım hikayeleri tekrar ediyorum kendime, bir yerde duraklayıp içinde bulunduğumuz anın neşesi kaçmasın diye! Biliyorsam bu kadar sen varmısın ki sevgili?

Yaşadığım bu “bilin” çağında, bu kadar aşikarken, sevgilim olabilirmisin sevgili, hergün seni arzularken, bir gün bulabilirmiyim suretini? Hollywood filmlerinin masallarında kaybettim belki de seni, film şeridi gibi mutluluklar kurdum sinema koltukları gibi rahat hayatlar.. Sonunda hep en mutlu bizim olduğumuz senaryolarda yaşadık…

Sevgili sana ait bir şeyler kaldı mı? Seni sensizliğinde yaşayıp tükettim. Seni aradığım bu hayatımda, karşıma çıkan kızların içini görebiliyorum ama ruhunu değil, bana olan ilgilerini hissediyorum ama sevgilerini değil.. “Aşka” bulandığımız bu çağda sevgili, sana kala kala seviyeli beraberliklerimiz kaldı şehvetin kucağında…

Bütün bunları düşünürken ben, Sen olabilirmisin sevgili? Olursan eğer, yaşayabilirmisin peki…

Zülfüne kalsa perişan eylemezdi dilleri
Anı da tahrik eden bad-ı sabadır neylesin

Nef'i

Bülbülün Rengi

Güle olan sevdasından
Bülbül gül renginde
Aşk kurtarmış onu zamandan
Ötüşü, uçuşu gül renginde

MEÇHUL

Gözlerinin buğusu dünkü yağmurdan,
Sözlerinde ki sitem?
Ya ellerin, neden soğuk?

Sevdayı ikiye böldük ayrılırken
Seninki bende kalmış,
Benimki meçhul…

Bize yollar gözüktü ah yar

EĞER

Eğer suretten yürünürse Aşk’a
Ve korda yanarsa alev alev
Suyla harlanırsa ateş…
Eğer dönüpte bulan,
Durupta bakan,
Gezipte anlatan,
Aşktansa…

Yönsüz kalbimde bir düzlem
Şekilsiz renksiz resimlerde
Renk aheng Sen
Eğer sensen kesin bir bilişle
Düşmüşlüğüm yok o zaman
Yok düşmanlığım
Bu çektiğim kendimle
Eğer kendimden sıyrılırsam Sen’inle
Kuyu’da da doğar güneş,
Çalı’da da yanar ateş…

Eğer kendimden sıyrılırsam
Suretten Aşk’a
Seninle
Söylenen her şey mecazda…